با عضویت در خبرنامه از 10 درصد تخفیف در خرید مجله معیشت بهره مند شوید


لطفاً کودکان خیابانی را فراموش کنید

زمان مطالعه: 2 دقیقه
تاریخ انتشار مطلب : ۱۱ مهر ۱۳۹۵
کودکان خیابانی

این روزها کودکان خیابانی موضوع مورد علاقه کاربران شبکه‌های اجتماعی است. از پست‌های سوزناک گرفته تا مطالب تند انتقادی، تقریباً روزی نیست که نوشته‌ای در این زمینه نظرمان را به خود جلب نکند. کمپین‌ها و حرکت‌های نمادین در همدردی با این کودکان هم جایگاه ویژه‌ای در شبکه‌های اجتماعی و معابر شهر دارند. کارگردانان این کسب‌و‌کار، عواطف انسانی ما را هدف گرفته‌اند. این نمایش، گاهی با اعضا و جوارح قطع شده یا معلول، مادرانی با نوزادان کثیف و رنجور به بغل، کودکان پا برهنه با لباس‌های مندرس، با افکت‌های صوتی ناله از گرسنگی و بیماری اجرا می‌شود و گاه بازیگران آن با لباس‌های مرتب و کوله مدرسه به دوش، با نگاه‌های خجول و گونه‌های گل‌انداخته روانه صحنه می‌شوند.

به کودکان خیابانی کمک بکنیم یا نه؟

کمک‌کردن به دیگران مانند هر کار دیگری نیازمند شناخت مشکل و برنامه‌ریزی دقیق است. در واقع، کمک به آسیب‌دیدگان اجتماعی، اگر بر پایه تخصص و تجربه و به‌صورت نظام‌مند صورت نگیرد، نه تنها گرهی از مشکلات باز نمی‌کند، بلکه به پیچیدگی و گسترش ناهنجاری‌ها می‌انجامد. مقوله کودکان خیابانی، موضوعی به‌شدت حساس است که بررسی و کنش همه جانبه‌ای را می‌طلبد. بدیهی است که این کودکان خلاف میل خود روانه معابر و چهارراه‌ها می‌شوند و کار آن‌ها عموماً صورتی از تکدی‌گری است. بنابراین لطف شما هیچ تأثیری در کیفیت زندگی آنان ندارد و تنها موجب فربه‌تر شدن کارفرمایان آن‌ها می‌شود.

بهره‌کشی از این کودکان چه توسط باندهای تبهکار صورت گیرد و چه معلول بد سرپرستی باشد منبع درآمد سرشاری برای خلاف‌کاران و معتادان است. به‌همین دلیل پرداخت پول به این کودکان، موجب تقویت این کسب‌و‌کار شده و طبیعتاً به گسترش شبکه‌های بچه‌دزدی، خرید و فروش و کرایه کودکان و زاد و ولد به‌منظور سوءاستفاده از کودکان می‌گردد.

از طرفی، به گفته متخصصان، کسادی بازار کودکان خیابانی در نهایت منجر به انتقال آن‌ها به فعالیت‌ها و کارگاه‌های زیرزمینی می‌شود و آن‌ها را از انظار دور می‌کند. این پنهان‌شدگی، احتمالاً آسیب‌های دیگری را متوجه کودکان می‌نماید و کمک به آن‌ها را نیز به مراتب مشکل‌تر می‌کند.

پیچیدگی موضوع وقتی بیشتر می‌شود که بدانیم ۴۰درصد این کودکان، افغانی هستند. یعنی کمک برنامه‌ریزی نشده به کودکان خیابانی، به تجارت بین‌المللی انسان هم رونق می‌بخشد. با توجه به این‌که این کودکان به‌طور مستمر قربانی سوء‌استفاده‌های جنسی هستند، دسترسی مافیای قاچاق انسان به آنان، بدین معنی است که کارگران جنسی نیز از میان این کودکان دستچین شده و به بازارهای داخلی و منطقه‌ای اعزام می‌شوند.

آیا باید نسبت به معضل دردناک کودکان خیابانی بی‌تفاوت باشیم؟

اگر فرصت تماس با متخصصان و همکاری با نهادهای مسئول و مؤسسات مردم نهاد فعال در این حوزه را ندارید، پاسخ ما به این سؤال مثبت است: از همین لحظه آن‌ها را به کلی ندیده بگیرید. چون با هر ریالی که در دستان رنجور این کودکان می‌گذارید، عملاً راه را برای شکار و سوء‌استفاده از کودک دیگر هموار می‌کنید. اما اگر واقعاً دغدغه بهبود وضع زندگی آن‌ها را دارید، سعی کنید بخشی از وقت خود را به آن‌ها اختصاص دهید و با مطالعه و بررسی جوانب کار و همراهی با گروه‌های مدد رسان، پول خود را در جای درست هزینه کنید.

 


نویسنده :

شماره ماهنامه :

نظرات

یک دیدگاه

  • سلام , مهمان