معیشت تیر ۹۴ منتشر شد



  آنچه در این شماره خواهید خواند

زمان مطالعه: 1 دقیقه
  تاریخ انتشار مطلب : ۰۱ تیر ۱۳۹۴

در تربيت اقتصادي رادين پسر هشت ساله‌ام چند سالي است که مي‌کوشم، چرا که تصور مي‌کنم يکي از ابعاد تربيتي حياتي کودک که گاهي ساير ابعاد معيشتي يک خانواده را در آينده از خود متأثر مي کند، اين بُعد عموماً فراموش شده نزد والدين است. در نسل ما (قبلي) با تفريط گاه دردناک و خارج از طاقت، حداقل منابع خانواده به فرزندان اختصاص مي‌يافت و در نسل جديد، با نگاهي افراطي و بعضاً بدون توجه به تبعات منفي آتي آن، تفکر غالب، اجابت بدون محدوديت خواسته‌هاي اقتصادي کودکان توسط والدين را نظاره‌گر هستيم!

به راستي چه درصدي از درآمد يک خانواده لازم است به مخارج فرزند تخصيص داده شود؟ اين درصد در سنين مختلف به چه ميزان لازم است تغيير کند؟ کارشناسان مالي خانواده اين درصد را سه تا ده درصد خالص درآمد خانواده نُرم‌گذاري کرده‌اند (از سنين کودکي تا نوجواني). بد نيست ما هم نيم‌نگاهي به فاصله رفتار خود در اين زمينه با نُرم‌هاي موجود بنماييم.

سواد مالي و کسب و کار از جمله دغدغه‌هايي است که از سنين ابتدايي قابل انتقال و آموزش است. يکي از ساده‌ترين مفاهيمي که از ابتدايي‌ترين سنين کودکي (گاهي سه تا پنج سال) به‌صورت سرگرمي آموختني است، بالا بردن درک فرزند نسبت به پول (به عنوان يک وسيله مبادله) و همچنين تمايز بين کميت (تعداد اسکناس) با کيفيت آن (ارزش هر برگ اسکناس) از طريق هديه کردن بسته‌هاي اسکناس‌هاي نو (که ملاحظات بهداشتي را نيز مرتفع کند) صورت مي پذيرد.

نکته بعدي، آموختن مفهوم محدوديت منابع…


  اشتراک ماهنامه


نظرات

یک دیدگاه

  • سلام , مهمان