معیشت شماره ۴۸ «ویژه نامه نوروز» منتشر شد



  آنچه در این شماره خواهید خواند
  •  کنکور ۹۸ به تعویق افتاد
  • برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری در سال ۱۳۹۸
  • چطور بهره وری کارمندان را پایین بیاوریم؟!
  • ۶ رویکرد مناسب درباره پول

زمان مطالعه: 3 دقیقه
  تاریخ انتشار مطلب : ۲۵ اسفند ۱۳۹۷

اعتدال مالی در نوروز

به روزهای پایانی سال که می‌رسیم حس و حال اجتماع تغییر می‌کند. جنب‌وجوش مردم بیشتر شده و خیابان‌ها شلوغ می‌شود. حتی افرادی که به خاطر مشغله‌های کاریِ پایان سال سرشان بسیار شلوغ است نیز ناخواسته در فضای این تکاپوی اجتماعی قرار می‌گیرند. نبض روزها به خاطر نزدیک شدن به سال جدید تندتر می‌زند. در دنیای امروز که تقریبا همه‌چیز به پول گره خورده، فرهنگ نوروز نیز بی‌نصیب که نمانده هیچ، بلکه بسیار هم تاثیر پذیرفته است. تقریبا همه‌ی ما به خوبی هزینه‌های نوروزی را می‌شناسیم و برای تن ندادن به آن‌ها مقاومتی نداریم. بدون آنکه کمی منطقی‌ به لزوم برخی از این هزینه‌ها نگاه کنیم بیشتر برای پوشش دادن آن‌ها چاره‌جویی می‌کنیم. باید لباس نو بخریم، باید میوه، شیرینی و آجیل با کیفیت بخریم، باید کمی دکورارسیون داخلی خانه را تغییر دهیم، باید چندروزی را به مسافرت برویم و بسیاری بایدهای دیگر. اما چرا؟ فقط به این بهانه که نوروز است؟

گذر زمان به تدریج ما را به سمت ساختار مدرن اقتصادی پیش می‌برد و ما نیز بایستی با افزایش دانش مالی خود نگاهی نو به فضای اقتصادی داشته باشیم و با شیوه‌ای نو به استقبال این ساختار جدید برویم. فضای کلان اقتصاد در گذر زمان با دوره‌های رونق و رکورد همراه است و ما نیز به عنوان جزیی از سیستم کلان از این فضا تاثیر می‌پذریم. مثلا بایستی ما در دوره‌هایی رکودی که اوضاع مالی اکثریت اجتماع کمی بد شده است از تصمیمات تجملی و غیرضروری بپرهیزیم. می‌توانیم جشن‌ها را کمی ساده‌تر برگزار کنیم و با نگاهی دوباره به برخی هزینه‌ها درباره اهمیت آن‌ها تجدیدنظر کنیم. طوری نمی‌شود اگر ما بزرگ‌ترها مطابق با مد روز لباس نخریم و لباس‌هایی ساده‌تر بپوشیم. می‌توانیم با کمی خلاقیت به خرج دادن چیدمان وسایل خانه را عوض کنیم و از این هزینه‌ها که مطابق با تمایلات هستند نه نیازها اجتناب کنیم.

یکی از قدرت‌های مغز ما فیلتر کردن است. این توانایی مغز به ما کمک می‌کند تا از بین مسایلی که روندهای اجتماعی و مد روز به ما القا می‌کنند با غربالگری آن‌هایی را که با شرایط موجود منطقی به نظر رسیده و به سود ماست انتخاب کنیم. مثلا در شرایط سخت اقتصادی می‌توانیم نورز امسال فقط با میوه، شیرینی و چای از مهمان‌ها پذیرایی کنیم. لزومی ندارد که حتما برای چشم ‌و هم‌چشمی و یا برای تکرار یک روند همیشگی آجیل بخریم. از باب قناعت در نوروز و داشتن نگاهی معتدل به جای افراط در هزینه‌ها که بگذریم به رسم شیرین عیدی دادن در این ایام می‌رسیم که با پول مرتبط است. حقیقت اینست که هیچ عیدی به اندازه پول برای کوچک‌ترها شیرین نیست اما می‌توانیم در کنار پول هدیه‌ای بهتر هم به بچه‌ها به تناسب سن آن‌ها بدهیم. یکی از دوستانم برایم تعریف می‌کرد که عید سال‌های گذشته از پدرش هدیه‌هایی مهم‌تر از پول دریافت کرده که امروز قدرشان می‌داند. نمونه‌اش اینکه می‌گفت: در سن هفده سالگی پدرم علاوه بر مبلغ کمی پول به من رانندگی را یاد داد و تا پایان تعطیلات روزی یکی دو ساعت از وقتش را صرف آموزش رانندگی اصولی به من می‌کرد تا برای گرفتن تصدیق در سن هجده سالگی آمادگی بیشتری داشته باشم. یا اینکه در سالی دیگر از پدرش یکی دو نرم‌افزار را کامل و حرفه‌ای آموخته بود. بی‌شک این شیوه از عیدی دادن به فرزندان می‌تواند الگویی عالی برای والدینی که به خاطر مشغله‌های زیاد کاری کمتر فرصت زمان گذاشتن برای فرزندان‌شان را دارند، باشد چراکه علاوه بر نزدیک کردن رابطه والدین با فرزندان موجب توسعه‌ دامنه‌ی توانایی‌های فردی آن‌ها می‌شود.

در پایان یک نکته برای گفتن اینست که عید فرصت خوبی است تا به قدر توان نیازمندان را کمک کنیم. بدانیم که ثروت و شادی زمانی لذت دارد که دیگران هم از آن‌ها بهره‌مند باشند.

از طرف همکارانم در ماهنامه معیشت نوروز خوبی را برای همه شما عزیزان آرزومندم.


  اشتراک ماهنامه


نظرات

یک دیدگاه

  • سلام , مهمان