بسم الله الرحمن الرحیم

دسته بندی : تربیت اقتصادی

۲۲ مهر ۱۳۹۶

photo_2017-10-14_10-24-51

شايد شما نيز در اطراف خود با کساني برخورد کرده باشيد که زندگي فقيرانه‌اي دارند، با ظاهري ژنده و مندرس رفت‌وآمد مي‌کنند و زندگي سختي را مي‌گذارنند. اما به ناگاه و معمولاً پس از مرگشان مشخص مي‌شود که پول زيادي داشته‌اند و با وجود توانايي مالي، سال هاي سال به سختي روزگار گذرانده‌اند. حال سؤال اينجاست که آيا بايد اين‌گونه افراد را به سبب پايداري و صرفه‌جويي بسيار مورد تشويق قرار داد، يا آنکه به دليل خساست بيش از حد سرزنش کرد؟

 

تاکنون در مقالات بسياري از اهميت پس‌انداز و صرفه‌جويي سخن گفته‌ايم و مخاطبان را دعوت کرده‌ايم که با کاستن از هزينه‌ها، آينده بهتري را براي خود بسازند. اما اگر فرد نتواند از اين آينده بهتر برخوردار شود، تمام تلاش‌ها و سختي‌ها بي‌فايده خواهد بود. اين‌گونه صرفه‌جويي افراطي، در بسياري موارد نوعي بيماري رواني است که در اثر شرايط سخت به وجود آمده و فرد را گرفتار خود ساخته است. افرادي که چنين روحيه‌اي دارند، با نوعي وسواس شديد به جمع کردن پول مي‌پردازند و هر ريال هزينه براي آنها ايجاد اضطراب مي‌کند. آنها فراموش مي‌کنند که پول، سرمايه، صرفه‌جويي و کار همه و همه براي ساختن زندگي مرفه و بهتر است و بدون اين هدف، تلاشي پوچ و بي‌ثمر خواهد بود.

 

در واقع، افراط در صرفه‌جويي و هراس از خرج شدن پول، نه تنها آينده مورد نظر را تخريب مي‌کند، بلکه حوزه‌هاي متفاوت زندگي را تحت تأثير قرار داده و به نابودي مي‌کشاند. پيش از هر چيز، خانواده اين‌گونه افراد در اثر فشار صرفه‌جويي آسيب مي‌بيند. آموزش فرزندان، تغذيه و پوشاک آنها از جمله مهمترين مسائلي است که در اين روش آسيب مي‌بيند. به‌علاوه روابط عاطفي ميان زوجين نيز مستلزم ميزان معقولي از هزينه است که بدون آن، ادامه زندگي دشوار خواهد بود. با اين حال، صرفه‌جويان افراطي بي توجه به اين‌گونه مسائل به روش ذهني و رواني نادرست خود ادامه مي‌دهند و خانواده را با دردسرهاي عميقي مواجه مي‌سازند.

 

وجهه اجتماعي و شأن فردي نيز از جمله ديگر حوزه‌هايي است که نيازمند پول خرج کردن است. هر يک از ما در حضور جمعي خود نيازمند آراستگي و درجه‌‌اي از صرف هزينه هستيم. بدون اين کار، شأن اجتماعي فرد آسيب مي‌بيند و ديگران به چشم انساني نيازمند به او مي‌نگرند. امري که از جهات گوناگون نادرست و زيان‌بار است. توجه داشته باشيد که گرايش به ژنده‌پوشي و ناآراستگي به هر دليل نادرست است. بدون شان اجتماعي، وجوه ديگر زندگي نيز آسيب مي‌بينند و از اين جهت، حضور مؤثر و آراسته در جامعه فراتر از ضرورتي بيروني است.

 

براي جلوگيري از چنين رويکردهايي بايد روش‌هاي موثري را در پيش گرفت. اگر فرد با حالتي وسواسي و مبتني بر اضطراب به جمع‌آوري پول مي‌پردازد، به احتمال زياد مداخله روان‌پزشک و حتي مصرف دارو مورد نياز خواهد بود. اگر شدت مسأله کمتر است، اعضاي خانواده مي‌توانند از طريق گفتگوهاي صميمانه، اهميت خرج شدن پول براي موارد ضروري را به فرد يادآور شوند. او بايد به اين مسأله آگاهي يابد که رفع سطحي منطقي از نيازها، لازمه زندگي موفق است و نبايد با تکيه بيش از حد روي صرفه‌جويي خود را از لذت‌هاي زندگي محروم ساخت.

 

ماهنامه معیشت، شماره ۱۴، آبان ۹۴

 

شايد شما نيز در اطراف خود با کساني برخورد کرده باشيد که زندگي فقيرانه‌اي دارند، با ظاهري ژنده و مندرس رفت‌وآمد مي‌کنند و زندگي سختي را مي‌گذارنند. اما به ناگاه و معمولاً پس از مرگشان مشخص مي‌شود که پول زيادي داشته‌اند و با وجود توانايي مالي، سال هاي سال به سختي روزگار گذرانده‌اند. حال سؤال اينجاست که آيا بايد اين‌گونه ...

شايد شما نيز در اطراف خود با کساني برخورد کرده باشيد که زندگي فقيرانه‌اي دارند، با ظاهري ژنده و مندرس رفت‌وآمد مي‌کنند و زندگي سختي را مي‌گذارنند. اما به ناگاه و معمولاً پس از مرگشان مشخص مي‌شود که پول زيادي داشته‌اند و با وجود توانايي مالي، سال هاي سال به سختي روزگار گذرانده‌اند. حال سؤال اينجاست که آيا بايد اين‌گونه افراد را به سبب پايداري و صرفه‌جويي بسيار مورد تشويق قرار داد، يا آنکه به دليل خساست بيش از حد سرزنش کرد؟

 

تاکنون در مقالات بسياري از اهميت پس‌انداز و صرفه‌جويي سخن گفته‌ايم و مخاطبان را دعوت کرده‌ايم که با کاستن از هزينه‌ها، آينده بهتري را براي خود بسازند. اما اگر فرد نتواند از اين آينده بهتر برخوردار شود، تمام تلاش‌ها و سختي‌ها بي‌فايده خواهد بود. اين‌گونه صرفه‌جويي افراطي، در بسياري موارد نوعي بيماري رواني است که در اثر شرايط سخت به وجود آمده و فرد را گرفتار خود ساخته است. افرادي که چنين روحيه‌اي دارند، با نوعي وسواس شديد به جمع کردن پول مي‌پردازند و هر ريال هزينه براي آنها ايجاد اضطراب مي‌کند. آنها فراموش مي‌کنند که پول، سرمايه، صرفه‌جويي و کار همه و همه براي ساختن زندگي مرفه و بهتر است و بدون اين هدف، تلاشي پوچ و بي‌ثمر خواهد بود.

 

در واقع، افراط در صرفه‌جويي و هراس از خرج شدن پول، نه تنها آينده مورد نظر را تخريب مي‌کند، بلکه حوزه‌هاي متفاوت زندگي را تحت تأثير قرار داده و به نابودي مي‌کشاند. پيش از هر چيز، خانواده اين‌گونه افراد در اثر فشار صرفه‌جويي آسيب مي‌بيند. آموزش فرزندان، تغذيه و پوشاک آنها از جمله مهمترين مسائلي است که در اين روش آسيب مي‌بيند. به‌علاوه روابط عاطفي ميان زوجين نيز مستلزم ميزان معقولي از هزينه است که بدون آن، ادامه زندگي دشوار خواهد بود. با اين حال، صرفه‌جويان افراطي بي توجه به اين‌گونه مسائل به روش ذهني و رواني نادرست خود ادامه مي‌دهند و خانواده را با دردسرهاي عميقي مواجه مي‌سازند.

 

وجهه اجتماعي و شأن فردي نيز از جمله ديگر حوزه‌هايي است که نيازمند پول خرج کردن است. هر يک از ما در حضور جمعي خود نيازمند آراستگي و درجه‌‌اي از صرف هزينه هستيم. بدون اين کار، شأن اجتماعي فرد آسيب مي‌بيند و ديگران به چشم انساني نيازمند به او مي‌نگرند. امري که از جهات گوناگون نادرست و زيان‌بار است. توجه داشته باشيد که گرايش به ژنده‌پوشي و ناآراستگي به هر دليل نادرست است. بدون شان اجتماعي، وجوه ديگر زندگي نيز آسيب مي‌بينند و از اين جهت، حضور مؤثر و آراسته در جامعه فراتر از ضرورتي بيروني است.

 

براي جلوگيري از چنين رويکردهايي بايد روش‌هاي موثري را در پيش گرفت. اگر فرد با حالتي وسواسي و مبتني بر اضطراب به جمع‌آوري پول مي‌پردازد، به احتمال زياد مداخله روان‌پزشک و حتي مصرف دارو مورد نياز خواهد بود. اگر شدت مسأله کمتر است، اعضاي خانواده مي‌توانند از طريق گفتگوهاي صميمانه، اهميت خرج شدن پول براي موارد ضروري را به فرد يادآور شوند. او بايد به اين مسأله آگاهي يابد که رفع سطحي منطقي از نيازها، لازمه زندگي موفق است و نبايد با تکيه بيش از حد روي صرفه‌جويي خود را از لذت‌هاي زندگي محروم ساخت.

 

ماهنامه معیشت، شماره ۱۴، آبان ۹۴

 

کتابهای منتشره

اصل بعیدبودن: چرا هم‌رخدادی‌ها و رویدادهای معجزه‌آسا و نادر همه‌روزه رخ می‌دهند

این کتابی‌ست درباره‌ی رویدادهای خارق‌العاده‌ی نامحتمل و ‏بعید؛ درباره‌ی این‌که چرا چیزهایی بسیار بعید رخ می‌دهند. و ناگفته نماند، درباره‌ی ‏این‌که چرا پشت سر هم رخ می‌دهند و رخ می‌دهند، و باز هم رخ می‌دهند. ‏ در نگاه نخست،...[]