بسم الله الرحمن الرحیم

دسته بندی : گشتی دربازارها

۰۶ دی ۱۳۹۶

EstimationBias

شناخت نسبت های مالیراهگشای سرمایه گذاری

 

هنگامی که سهام شرکتی را می‌خرید، باید بدانید دقیقاً فعالیت آن شرکت چیست؟ یا به‌عبارتی در آن شرکت چه خبر است؟ برای کشف این مهم باید بتوان از داده‌های موجود در صورت‌های مالی شرکت به‌درستی نتیجه‌گیری کرد و برای این‌کار باید بدانیم کدام نسبت مالی در آنالیز وضعیت شرکت، بیشتر به ما کمک می‌کند؟ لذا در این شماره به معرفی ۵ نسبت مهم  مالی می پردازیم:

 

۱- نسبت قیمت به درآمد یا پی به ای (P/E

برای شرکت‌های بزرگ این نسبت باید زیر ۲۰ باشد و به‌طور کلی در مورد تمامی شرکت‌ها (بزرگ، کوچک، دارای حباب قیمتی و یا در حال رشد) این نسبت نباید از عدد ۴۰ بالاتر باشد.

در سایت tsetmc در تقریباً ۵۰درصد مواقع این نسبت در قسمت مربوطه نمایش داده نشده است. در این صورت به‌سادگی آخرین قیمت پایانی سهم را یادداشت نمایید و این عدد را بر مقدار آخرین سود پیش‌بینی‌شده هر سهم پس از کسر مالیات (EPS) تقسیم نمایید.

برای مثال EPS شرکت مواد ویژه لیا در تاریخ ۶/۷/۹۴ برابر ۱۳۱ ریال می‌باشد. بنابراین نسبت P/E برای این سهم در تاریخ مذکور ۱۲ می‌باشد.

برخی از عجایب بورس تهران در بررسی این نشانگر عبارتند از: پست بانک ایران (۵۵۹)، سیمان شرق (۲۴۰)، کاشی و سرامیک حافظ (۱۶۹)، محورسازان ایران خودرو (۴۲۱)، سایپا (۲۶۲)، درخشان تهران (۹۵)

 

 نکات مهم بیشتر در مورد P/E:

۱-کم بودن نسبت P/E به معنی جذاب‌تر بودن شرکت است. یعنی در واقع شرکت به ازای میزان ثابت سرمایه‌گذاری شما درآمد بیشتری کسب می‌کند.

 

۲- بالا بودن این نسبت به معنی انتظار بازار از سودآوری سهام در آینده است. محقق شدن این سود قطعی نشده و در واقع ریسک شما در این سرمایه‌گذاری بالا خواهد بود.

 

۳- نسبت P/E به هنگام مقایسه شرکت با شرکت‌های همسان و هم‌گروهش، نشانگر دقیق‌تری خواهد بود. به همین دلیل در سایت tsetmc نیز در صفحه مربوط به هر سهم در مجموعه اطلاعات داده شده به‌جز P/E خود سهم P/E گروه مربوط به سهم نیز آورده شده تا بتوان سهم را با هم‌گروه‌های خودش مقایسه کرد.

 

هنگام بررسی نسبت P/E باید احتیاط لازم را به‌کار برد، زیرا ممکن است میزان بدهی یک شرکت نسبت P/E آن را بسیار کاهش دهند. بنابراین حتی اگر سود بالایی نیز داشته باشد، باید همیشه به بدهی‌های جاری شرکت در صورت‌های مالی توجه داشت. در دو شماره قبل نیز به توجه به میزان بدهی تأکید داشتیم.

در پایان می‌توان گفت P/E تنها به‌عنوان یک از شاخص‌های مهم در انتخاب سهام مناسب می‌باشد و به تنهایی مقیاس مناسبی برای انتخاب نیست.

 

 

۲- نسبت قیمت به فروش (P/S):

مقدار این نسبت هرچه به عدد ۱ نزدیک‌تر باشد بهتر است. مثلاً بین دو سهم مقایسه انجام شده و در نهایت با توجه به این نسبت سهم ملی مس ایران برای خرید و سرمایه‌گذاری گزینه بهتر است.

فولاد مبارکه در تاریخ ۶/۷/۹۴:

۶/۰=۱۰۶×۱۰۶×۸۹/۱۰۷۳×۱۰۹×۵۰

 

ملی مس ایران در تاریخ ۶/۷/۹۴:

۰/۱=۱۰۶×۱۰۶×۵۳/۱۰۲۲×۱۰۹×۴/۴۳

 

این نسبت در حال حاضر کاربرد چندانی در مقایسه با سایر نسبت‌هایی که معرفی می‌کنیم ندارد، اما برای مواردی مانند سهمی که برای اولین بار وارد بازار می‌شود مورد استفاده قرار می‌گیرد. یعنی سهمی که سابقه قیمتی ندارد را با این نسبت محک می‌زنند. به‌طور کلی شرکتی پول‌ساز است که بتواند محصولی را ارائه نماید که قیمت فروش مناسب و بهای تمام‌شده کمتری داشته باشد.

اما از طرفی، در یک اقتصاد سالم فعالیت شرکتی ایده‌آل خواهد بود که در آن این نسبت به عدد ۱ نزدیک‌تر باشد و در واقع مصرف‌کننده پولی بیشتر از زحمت کشیده‌شده برای کالا نپردازد.

 

 

۳- نسبت بازده به حقوق صاحبان سهام (ROE):

این نسبت باید نسبت به سال مالی قبل حداقل ۱۰درصد رشد کرده باشد و در واقع نشان‌دهنده مقدار درآمد حاصل‌شده به ازای درصد هر سهم از صاحبان سهام می‌باشد. این نسبت نشان می‌دهد که هر شرکت با مقدار پولی که سرمایه‌گذاران در آن سرمایه‌گذاری نموده‌اند، چه مقدار سود کسب کرده است. مقدار این مقیاس برای شرکت‌های در حال توسعه بالاتر خواهد بود.

برای بررسی و نتیجه‌گیری به کمک این نسبت، بهتر است آن را در طول دوره ۵ الی ۱۰ ساله بررسی نمایید تا تصویر بهتری از میزان رشد شرکت داشته باشید. این نسبت نیز، بهتر است به مانند P/E، در مقایسه با هم‌گروه‌های شرکت بررسی شود.

 

 

۴- نسبت P/E به رشد سالانه (PEG):

قبل از بررسی این نسبت ابتدا میزان رشد سالانه شرکت را محاسبه می‌کنیم. در هر سال، درآمدهای شرکت باید حداقل ۱۰درصد از سال مالی قبل بیشتر باشند. بنابراین میزان رشد درآمد سالانه باید حداقل یک‌دهم باشد.

نسبت PEG از تقسیم نسبت P/E بر میزان رشد سالانه (و یا میزان رشد در بازه زمانی مورد بررسی) به‌دست می‌آید. P/E با درنظر گرفتن رشد درآمدها، تصویر بهتری از وضعیت یک شرکت ارائه می‌کند. در حالی‌که سهامی با P/E بالا ممکن است گزینه مناسبی برای خرید به‌نظر برسد، ممکن است از منظر PEG این موضوع برعکس شود.

هرچه نسبت PEG کوچک‌تر باشد به معنای معامله سهم در قیمت‌هایی پایین‌تر از ارزش ذاتی با توجه به میزان درآمد شرکت خواهد بود. به‌طور کلی نسبت PEG کمتر از ۱ برای ما ایده‌آل است.

 ارزش ذاتی (Intrinsic Value): در علوم مالی به ارزش واقعی سهام یک شرکت یا یک دارایی اطلاق می‌گردد، که بر پایه بررسی تمامی ابعاد کسب‌وکار موردنظر، از جمله صورت‌های مالی، پتانسل رشد شرکت و لحاظ دارایی‌های مشهود و نامشهود انجام گرفته است. ارزش ذاتی لزوماً مساوی با ارزش بازار نیست و به همین دلیل سرمایه‌گذاران بنیادی با استفاده از تفاوت میان ارزش ذاتی و قیمت بازار، اقدام به خرید یا فروش یک فراورده، ارز، دارایی یا سهام می‌نمایند.

 

 

۵- نسبت بدهی به دارایی

 (Debt-to-Asset-Ratio):

نسبت بدهی‌های شرکت به میزان دارایی آن همواره باید طوری باشد که بدهی‌ها در مقایسه با دارایی‌ها نصف و یا کمتر از آن باشند، یعنی این نسبت باید حداکثر نیم و به‌طور کلی کمتر از ۵/۰ باشد. هرچه این نسبت بالاتر باشد درصد ریسک سرمایه‌‎گذاری در شرکت بالاتر خواهد بود.

 

ماهنامه معیشت، شماره۱۶، دی ۱۳۹۴

 

شناخت نسبت های مالیراهگشای سرمایه گذاری   هنگامی که سهام شرکتی را می‌خرید، باید بدانید دقیقاً فعالیت آن شرکت چیست؟ یا به‌عبارتی در آن شرکت چه خبر است؟ برای کشف این مهم باید بتوان از داده‌های موجود در صورت‌های مالی شرکت به‌درستی نتیجه‌گیری کرد و برای این‌کار باید بدانیم کدام نسبت مالی در آنالیز وضعیت شرکت، بیشتر به ما کمک می‌کند؟ لذا ...

شناخت نسبت های مالیراهگشای سرمایه گذاری

 

هنگامی که سهام شرکتی را می‌خرید، باید بدانید دقیقاً فعالیت آن شرکت چیست؟ یا به‌عبارتی در آن شرکت چه خبر است؟ برای کشف این مهم باید بتوان از داده‌های موجود در صورت‌های مالی شرکت به‌درستی نتیجه‌گیری کرد و برای این‌کار باید بدانیم کدام نسبت مالی در آنالیز وضعیت شرکت، بیشتر به ما کمک می‌کند؟ لذا در این شماره به معرفی ۵ نسبت مهم  مالی می پردازیم:

 

۱- نسبت قیمت به درآمد یا پی به ای (P/E

برای شرکت‌های بزرگ این نسبت باید زیر ۲۰ باشد و به‌طور کلی در مورد تمامی شرکت‌ها (بزرگ، کوچک، دارای حباب قیمتی و یا در حال رشد) این نسبت نباید از عدد ۴۰ بالاتر باشد.

در سایت tsetmc در تقریباً ۵۰درصد مواقع این نسبت در قسمت مربوطه نمایش داده نشده است. در این صورت به‌سادگی آخرین قیمت پایانی سهم را یادداشت نمایید و این عدد را بر مقدار آخرین سود پیش‌بینی‌شده هر سهم پس از کسر مالیات (EPS) تقسیم نمایید.

برای مثال EPS شرکت مواد ویژه لیا در تاریخ ۶/۷/۹۴ برابر ۱۳۱ ریال می‌باشد. بنابراین نسبت P/E برای این سهم در تاریخ مذکور ۱۲ می‌باشد.

برخی از عجایب بورس تهران در بررسی این نشانگر عبارتند از: پست بانک ایران (۵۵۹)، سیمان شرق (۲۴۰)، کاشی و سرامیک حافظ (۱۶۹)، محورسازان ایران خودرو (۴۲۱)، سایپا (۲۶۲)، درخشان تهران (۹۵)

 

 نکات مهم بیشتر در مورد P/E:

۱-کم بودن نسبت P/E به معنی جذاب‌تر بودن شرکت است. یعنی در واقع شرکت به ازای میزان ثابت سرمایه‌گذاری شما درآمد بیشتری کسب می‌کند.

 

۲- بالا بودن این نسبت به معنی انتظار بازار از سودآوری سهام در آینده است. محقق شدن این سود قطعی نشده و در واقع ریسک شما در این سرمایه‌گذاری بالا خواهد بود.

 

۳- نسبت P/E به هنگام مقایسه شرکت با شرکت‌های همسان و هم‌گروهش، نشانگر دقیق‌تری خواهد بود. به همین دلیل در سایت tsetmc نیز در صفحه مربوط به هر سهم در مجموعه اطلاعات داده شده به‌جز P/E خود سهم P/E گروه مربوط به سهم نیز آورده شده تا بتوان سهم را با هم‌گروه‌های خودش مقایسه کرد.

 

هنگام بررسی نسبت P/E باید احتیاط لازم را به‌کار برد، زیرا ممکن است میزان بدهی یک شرکت نسبت P/E آن را بسیار کاهش دهند. بنابراین حتی اگر سود بالایی نیز داشته باشد، باید همیشه به بدهی‌های جاری شرکت در صورت‌های مالی توجه داشت. در دو شماره قبل نیز به توجه به میزان بدهی تأکید داشتیم.

در پایان می‌توان گفت P/E تنها به‌عنوان یک از شاخص‌های مهم در انتخاب سهام مناسب می‌باشد و به تنهایی مقیاس مناسبی برای انتخاب نیست.

 

 

۲- نسبت قیمت به فروش (P/S):

مقدار این نسبت هرچه به عدد ۱ نزدیک‌تر باشد بهتر است. مثلاً بین دو سهم مقایسه انجام شده و در نهایت با توجه به این نسبت سهم ملی مس ایران برای خرید و سرمایه‌گذاری گزینه بهتر است.

فولاد مبارکه در تاریخ ۶/۷/۹۴:

۶/۰=۱۰۶×۱۰۶×۸۹/۱۰۷۳×۱۰۹×۵۰

 

ملی مس ایران در تاریخ ۶/۷/۹۴:

۰/۱=۱۰۶×۱۰۶×۵۳/۱۰۲۲×۱۰۹×۴/۴۳

 

این نسبت در حال حاضر کاربرد چندانی در مقایسه با سایر نسبت‌هایی که معرفی می‌کنیم ندارد، اما برای مواردی مانند سهمی که برای اولین بار وارد بازار می‌شود مورد استفاده قرار می‌گیرد. یعنی سهمی که سابقه قیمتی ندارد را با این نسبت محک می‌زنند. به‌طور کلی شرکتی پول‌ساز است که بتواند محصولی را ارائه نماید که قیمت فروش مناسب و بهای تمام‌شده کمتری داشته باشد.

اما از طرفی، در یک اقتصاد سالم فعالیت شرکتی ایده‌آل خواهد بود که در آن این نسبت به عدد ۱ نزدیک‌تر باشد و در واقع مصرف‌کننده پولی بیشتر از زحمت کشیده‌شده برای کالا نپردازد.

 

 

۳- نسبت بازده به حقوق صاحبان سهام (ROE):

این نسبت باید نسبت به سال مالی قبل حداقل ۱۰درصد رشد کرده باشد و در واقع نشان‌دهنده مقدار درآمد حاصل‌شده به ازای درصد هر سهم از صاحبان سهام می‌باشد. این نسبت نشان می‌دهد که هر شرکت با مقدار پولی که سرمایه‌گذاران در آن سرمایه‌گذاری نموده‌اند، چه مقدار سود کسب کرده است. مقدار این مقیاس برای شرکت‌های در حال توسعه بالاتر خواهد بود.

برای بررسی و نتیجه‌گیری به کمک این نسبت، بهتر است آن را در طول دوره ۵ الی ۱۰ ساله بررسی نمایید تا تصویر بهتری از میزان رشد شرکت داشته باشید. این نسبت نیز، بهتر است به مانند P/E، در مقایسه با هم‌گروه‌های شرکت بررسی شود.

 

 

۴- نسبت P/E به رشد سالانه (PEG):

قبل از بررسی این نسبت ابتدا میزان رشد سالانه شرکت را محاسبه می‌کنیم. در هر سال، درآمدهای شرکت باید حداقل ۱۰درصد از سال مالی قبل بیشتر باشند. بنابراین میزان رشد درآمد سالانه باید حداقل یک‌دهم باشد.

نسبت PEG از تقسیم نسبت P/E بر میزان رشد سالانه (و یا میزان رشد در بازه زمانی مورد بررسی) به‌دست می‌آید. P/E با درنظر گرفتن رشد درآمدها، تصویر بهتری از وضعیت یک شرکت ارائه می‌کند. در حالی‌که سهامی با P/E بالا ممکن است گزینه مناسبی برای خرید به‌نظر برسد، ممکن است از منظر PEG این موضوع برعکس شود.

هرچه نسبت PEG کوچک‌تر باشد به معنای معامله سهم در قیمت‌هایی پایین‌تر از ارزش ذاتی با توجه به میزان درآمد شرکت خواهد بود. به‌طور کلی نسبت PEG کمتر از ۱ برای ما ایده‌آل است.

 ارزش ذاتی (Intrinsic Value): در علوم مالی به ارزش واقعی سهام یک شرکت یا یک دارایی اطلاق می‌گردد، که بر پایه بررسی تمامی ابعاد کسب‌وکار موردنظر، از جمله صورت‌های مالی، پتانسل رشد شرکت و لحاظ دارایی‌های مشهود و نامشهود انجام گرفته است. ارزش ذاتی لزوماً مساوی با ارزش بازار نیست و به همین دلیل سرمایه‌گذاران بنیادی با استفاده از تفاوت میان ارزش ذاتی و قیمت بازار، اقدام به خرید یا فروش یک فراورده، ارز، دارایی یا سهام می‌نمایند.

 

 

۵- نسبت بدهی به دارایی

 (Debt-to-Asset-Ratio):

نسبت بدهی‌های شرکت به میزان دارایی آن همواره باید طوری باشد که بدهی‌ها در مقایسه با دارایی‌ها نصف و یا کمتر از آن باشند، یعنی این نسبت باید حداکثر نیم و به‌طور کلی کمتر از ۵/۰ باشد. هرچه این نسبت بالاتر باشد درصد ریسک سرمایه‌‎گذاری در شرکت بالاتر خواهد بود.

 

ماهنامه معیشت، شماره۱۶، دی ۱۳۹۴

 

کتابهای منتشره

اصل بعیدبودن: چرا هم‌رخدادی‌ها و رویدادهای معجزه‌آسا و نادر همه‌روزه رخ می‌دهند

این کتابی‌ست درباره‌ی رویدادهای خارق‌العاده‌ی نامحتمل و ‏بعید؛ درباره‌ی این‌که چرا چیزهایی بسیار بعید رخ می‌دهند. و ناگفته نماند، درباره‌ی ‏این‌که چرا پشت سر هم رخ می‌دهند و رخ می‌دهند، و باز هم رخ می‌دهند. ‏ در نگاه نخست،...[]